De berentocht avonturen van Hannah

Dit weekend hadden we weer de jaarlijkse berentocht! Het duurde even voordat we er allemaal waren, en we in het gebouw konden, maar de sfeer was gelijk goed. We maakten onze bedden op (zoekend naar betere opties dan de vieze vloer voor onze bedden) en hielpen met de spullen uitladen en andere klussen. ‘s Avonds aten we met z’n allen macaroni en hadden we het over wie op welk Harry Potter karakter leek. Na het eten kregen we de groepjes te horen. Veel van ons waren als enige wildevaarder, doordat er veel zieken waren. Na veel overwegingen over welke kleding het handigst was, begon dan eindelijk, één voor één, de berentocht. Wij als wildevaarders kregen de (mede)leiding over de route, die over kleine bospaadjes en heide ging. Na de eerste vijf kilometer (waarbij de welpen moesten helpen met de route) kwamen we bij de soeppost die lekkere soep en broodjes met knakworst voor ons had. Ook werden waterwelpen opgehaald, en de rest ging door. De volgende vijf kilometer lag (qua route) in handen van de zeeverkenners, die daarna opgehaald werden met een auto. De rest van de groep is terug naar het clubhuis gelopen, waar ze ontvangen werden met een warm bekertje chocolademelk en een gezellig einde van de avond, bij de rest van alle mensen die al gearriveerd waren. Lichtelijk vermoeid gingen we onze warme bedden in (die uiteindelijk toch wel op de grond lagen). De volgende ochtend stond er voor ons een leuke opdracht te wachten: overvliegen! Er ging niemand van onze groep overvliegen, maar er kwamen er wel twee naar ons toe: Damian en Eline. We hebben een kort, droog, maar leuk parcourtje voor ze gemaakt en daarna zijn ze (net als vele anderen) geïnstalleerd. Toen was het uiteindelijk toch weer tijd om alles op te gaan ruimen, schoon te maken en naar huis te gaan.